Luidruchtig krakend ijs!

Na een nachtbus en nog een korte dagbus waren we aangekomen in El Calafate.

Hier verbleven we in een hostel van een oudeArgentijnse man die heel onverstaanbaar Spaans bleef door ratelen hahah. Maar wel ook een hele lieve man want hij bood direct aan om ons naar het centrum van het dorp toe te rijden met zijn auto.  Het hostel lag iets verder weg van het centrum op een berg aan het meer met van uit onze kamer uitzicht op een het meer met flamingo’s. Dus s’avonds op de terug van het centrum naar ons hostel met de zonsondergang zijn we langs het meer gelopen en hebben we deze flamingo’s  bewonderd.

En de volgende dag dus op na het luidruchtige krakende ijs hihi! Vlak bij El Calafate ligt namelijk de Perito Morenogletsjer waar we naar toe zijn gegaan om daar een route te lopen langs de gletsjer en om daar het constante geluid wat de gletsjer maakt te horen en zo nu en dan ook te zien waar het geluid nou vandaan komt. De grote stukken ijs die van de gletsjer afbrokkelen en in het meer vallen maken ontzettend veel geluid, het klonk als keiharde onweer! En dit geluid en het kraken van het ijs was dus constant om ons heen. Vaak stonden we geluidloos met andere mensen te staren naar dit grote spektakel (ook al zag je dus hele tijden niks en hoorde je alleen vanalles)!

Heel erg indrukwekkend om te zien en te horen en ook om dingen over deze gletsjer te weten. Dus ook voor jullie nog wat details🤓
 

-De gletsjer dankt zijn blauwe kleur aan de enorme druk waarmee het ijs de afgelopen eeuwen is samengeperst.

-Het gekraak wordt veroorzaakt door over elkaar schuivende ijsbrokken.

-De gletsjer ligt in het zuiden van Argentinië vlak naast Chile in het nationaal park Los Glaciares.

-De Perito Morenogletsjer is een van de 48 gletsjers die worden gevoed door het Zuid-Patagonische IJsveld, ‘s werelds op twee na grootste zoetwaterreserve.

-De gletsjer eindigt in een fjord, waar het ijs 60 m dik en 5 km breed is.

-Totaal is de gletsjer iets groter dan de stad Buenos Aires, 254 kilometer met een lengte van 30 kilometer.

-De gemiddelde hoogte van de ijsmuren boven het water zijn 55/65meter en onder het water zelfs 120/130 meter. (Er wordt verschillende info gegeven lol)

-Per dag schuift de ijsmassa 1 tot 2 meter verder. Dit kan waargenomen worden door het gekraak van de over elkaar schuivende ijsbrokken enerzijds, anderzijds breken op regelmatige tijdstippen grote ijsbrokken van de gletsjer af die dan met veel lawaai in het Argentinomeer vallen.

-De Perito Moreno gletsjer is uitzonderlijk omdat deze nog steeds groeit. De gletsjer is nu niet onderhevig aan de wereldwijde terugtrekking van gletsjers. Alles wat er in de zomer afbreekt groeit er in de winter weer aan.

-Regelmatig bereikt de ijsmassa het vasteland; hierdoor wordt de zuidelijke arm van het meer, de Brazo Rico, afgesloten van het Canal de los Témpanos. Die zuidelijke arm kan hierdoor tot wel 30 m stijgen, waardoor er een enorme druk op de afdamming komt en deze uiteindelijk breekt.

-De gletsjer is genoemd naar  Francisco Moreno, een Argentijnse ontdekkingsreiziger die dit gebied in de 19e eeuw verkende en het uit Chileense handen wist te houden.

Zo weer genoeg weetjes...

Verder waren we die dag opgetrokken met hele leuke Canadese mensen die we die dag ervoor ontmoet hadden. In de middag weer terug in het dorp gezellig in een restaurant gezeten en een heerlijke soort stoofpot van aardappels,kip, pompoen, ui en nog iets gegeten! Voor 2 personen zeiden ze maar we hebben er later in de avond nog een keer van kunnen eten zo veel was het( gelukkig bieden ze hier standaard aan of je het overgebleven eten mee wil nemen).

En de dag er op alvast weer wat oefenen met de zware backpacks op naar de terminal lopen (ruim een uur met ieder ongeveer 15 kilo op onze rug😅) (moeten wel goed voorbereid zijn voor de bergen hè)om daar de bus te pakken naar El Chalten.